Poniżej znajdziecie interaktywną mapę Lizbony i jej okolic. Przybliżenie i naciśnięcie na konkretny punkt pozwoli na przejście do pełnych informacji o danym miejscu. Strona jest jeszcze w budowie, z czasem pojawią się tu także przewodniki. To też miejsce w którym możesz zadać swoje pytanie odnośnie Lizbony – znam ją bardzo dobrze i o ile będę potrafił, postaram się pomóc. 🙂

Mapa atrakcji w Lizbonie i okolicach

Zabytki Lizbony

Swoją opowieść o Lizbonie podzieliłem na dwie części, zabytków i atrakcji. Pierwsza z nich dotyczy budowli, które miały wpływ na tożsamość Portugalii i są głównymi atrakcjami turystycznymi miasta. Kolejność zestawienia jest czysto subiektywna i tak jak zawsze, rekomenduję zwiedzanie Lizbony po swojemu, zwyczajnie błądząc w uliczkach i co rusz natykając się na piękne wspomnienie ery portugalskiej dominacji na morzu i złotych czasów kraju.

Klasztor Hieronimitów

Klasztor Hieronimitów stanowi perłę architektury manuelińskiej, czyli nurtu rdzennie portugalskiego, łączącego cechy europejskiego gotyku z delikatnością włoskiego renesansu. Ten ogromny kompleks klasztorny można podziwiać, wybierając się w niedaleką wyprawę za ścisłe centrum Lizbony, do dzielnicy Belem. Stanowi ona hołd dla ery talassokracji, czyli momentu w dziejach, gdy Portugalia czerpała potęgę i bogactwa z władania terytoriami zamorskimi.

Klasztor Hieronimitów

Na terenie klasztoru turyści mogą podziwiać imponujące wykończenie zewnętrznych elewacji wraz z misternie brukowanym placem. Wewnątrz, wielu zwiedzających zaskoczy wygląd kościoła świętej Marii, krużganków klasztornych, refektarza, kapituły, zakrystii, czy chóru. Na terenie klasztoru został również pochowany odkrywca drogi do Indii, Vasco da Gama i Luís de Camõesa nazywany często portugalskim Homerem.

Wstęp bezpłatny, biletowany wstęp na krużganki – 10 euro. Przeczytaj przewodnik po klasztorze hieronimitów.

Praça do Comércio

Tak zwany Plac Handlowy jest reprezentacyjnym miejscem w samym centrum portugalskiej Lizbony. Usytuowany jest w przepięknym miejscu, tuż przy brzegu estuarium rzeki Tag, na końcu ekskluzywnej ulicy Rua Augusta. Stanowi przedłużenie ciągu deptaków dla licznych turystów pragnących odpocząć od wąskich uliczek stolicy.

pomnik na praca do comercio

Zwiedzający mogą podziwiać ten plac, jako sztandarowy przykład przebudowy wedle zamysłu markiza de Pombal, który odbudował miasto po wielkim trzęsieniu ziemi w 1755 roku. Współcześnie znajdują się tu liczne budynki rządowe, jak trybunał sprawiedliwości, ministerstwo morskie, czy resort narodowych finansów, które mieszczą się w wspaniałych osiemnastowiecznych kamienicach, odpornych na wstrząsy zgodnie z powstałym po tragedii stylem pombelińskim.

Bezpłatnie, opłata pobierana jest za wstęp na punkt widokowy na łuku triumfalnym: 2,5 euro. Tutaj znajdziecie więcej informacji o Praça do Comércio .

Wieża Belem

Wieża Belem stanowi jeden z zachowanych elementów obrony wybrzeża Oceanu Atlantyckiego. Choć dziś już nie spełnia swojej funkcji, potrafi zachwycić swoimi tajemnicami, legendami lub opowiadaniami przekazywanymi przez wykwalifikowanych przewodników. Współczesnych intrygują bogato zdobione panele, rzeźby niejednokrotnie sprowadzane z zamorskich krain, czy egzotyczna ornamentyka fasady.

Wieża Belem

Turyści mogą zwiedzać zarówno obszar zewnętrzny z cudownym widokiem na zatokę z bastionu, a także jej wnętrze z bogato wykończonymi balkonami.

Winda Santa Justa

Lizbona to nie tylko zabytki związane z architekturą, malarstwem, rzeźbą, czy archeologią. Stolica Portugalii kryje w sobie także pamiątki, będące rarytasem dla wielbicieli techniki użytkowej, transportu, czy innych kwestii związanych z instalacjami publicznymi. Jedną z takich atrakcji, która przed wiekami służyła właściwie jedynie za środek przemieszczania się między poziomami ulic, jest Winda Santa Justa.

winda santa justa

Współcześnie stanowi niebagatelną atrakcję dla wszystkich, w tym najmłodszych. Już sama podróż wiekowym dźwigiem, w artystycznych kabinach sprawia wielkie wrażenia. Jednakże to dzięki majestatycznemu widokowi po dotarciu do szczytu, ściągają tu tysiące turystów dziennie. Często powoduje to długie kolejki do wjazdu, ale nie zwalnia to z obowiązku skorzystania z tej niezwykłej szansy na podziwienie panoramy Lizbony.

Wstęp na punkt widokowy na Santa Justa to koszt 1,5 euro. Dodatkowo płatny jest przejazd, jeśli nie posiadasz ważnego biletu czasowego. Tutaj znajdziesz więcej informacji o zwiedzaniu windy Santa Justa.

Klasztor Karmelitów

Większość ludzi kojarzy pomniki z stosunkowo niewielkich rozmiarów statuami z kamienia, drewna, metalu lub innego trwałego materiału. Mają za zadanie stanowić hołd, podziękowanie lub zwyczajnie pamiątkę po osobie, wydarzeniu lub innej okazji. Klasztor Karmelitów, a właściwie jego ruiny spełniają wszystkie te funkcje. Zabytek jest dla współczesnych ogromnym śladem po tragicznym w skutkach trzęsieniu ziemi w 1755 roku.

brama do klasztoru karmelitów

Turyści mogą w spokoju komplementować ogromną konstrukcję zniszczonego kompleksu, jednocześnie czytając wzmianki historyczne zgromadzone w licznych gablotach na terenie sąsiednich muzeów.

Wstęp do klasztoru kosztuje 5 euro. Na bilecie zwiedzisz również bezpłatnie muzeum gwardii narodowej. Szczegóły zwiedzania klasztoru karmelitów znajdziesz tutaj.

Pomnik Chrystusa Króla

Pomnik Chrystusa Króla przypomina bez wątpienia podobną statuę w brazylijskimi Rio de Janeiro. Choć faktycznie znajduje się na przedmieściach stolicy, a właściwie w niezależnej od Lizbony Almadzie, stanowi ważne miejsce dla wielu turystów. Drogę do podnóży posągu ułatwia rejs w poprzek końcowego odcinka Tagu, który dodatkowo uatrakcyjnia całodzienną wyprawę.

pomnik Chrystusa Króla

Niewiele jest miejsc, z których można podziwiać tak rozległą południową panoramę zabudowań Lizbony. Dzięki wyjeździe nowoczesną windą na platformę widokową, turyści mogą skompletować dodatkowe, niezwykłe zdjęcia zabudowań stołecznych na tle górującego nad spokojną rzeką Mostu 25 Kwietnia.

widok na most 25 kwietnia i pomnik Chrystusa Krola

Wstęp na punkt widokowy to koszt 5 euro. Informacje o tym jak dostać się na Almadę i trafić na pomnik Chrystusa Króla znajdziesz tutaj.

Zamek św. Jerzego

Najstarsza, zachowana do współczesności dzielnica Lizbony, czyli popularna Alfama, kryje w sobie liczne zabytki. Jednym z nich jest położony na wzgórzu Zamek św. Jerzego, którego historia rozpoczyna się jeszcze w czasach okupacji Lizbony przez muzułmańskich Maurów. Historycy wskazują ponadto, że  ten zabytek kryje co najmniej kilka innych. Na dowód tego niech posłuży fakt konstrukcji warowni przez arabskich najeźdźców już na obecnych fundamentach z czasów celtyckich lub rzymskich, a także liczne przebudowy zapoczątkowane przez Manuela I, a kontynuowane dzięki następcom.

wejście główne do zamku św. Jerzego

Z zamku można podziwiać jedną z najwspanialszych panoram Lizbony, a urokliwe alejki wzdłuż murów są idealne pod romantyczne, popołudniowe spacery.

Wstęp do zamku jest biletowany. Bilet kosztuje 10 euro – jest to jedna z najdroższych atrakcji w Lizbonie i jej okolicach. Czy warto? Niekoniecznie. Zdjęcia i informacje o zamku znajdziecie w osobnym wpisie.

Kościół Sao Vicente de Fora

Lizbona to nie tylko zabytki w dobrze znanych stylach architektonicznych, czy narodowym nurcie manuelińskim. Stolica Portugalii skrywa ponadto perłę manierystyczną, za którą uchodzi Mosteiro de São Vicente de Fora. Sam klasztor warto odwiedzić także z powodu umieszczonego w jego obrębie panteonu królewskiego rodziny Bragança, która była ostatnią dynastią w dziejach kraju. Jej symboliczny koniec nastąpił wraz z ucieczką króla Manuela II z klasztoru w Alcobaca do Wielkiej Brytanii z obawy przed zemstą rewolucjonistów w 1910 roku.

kościół Sao Vincente da Fora

Jest położony na zachód od głównych zabytków, czy placów miejskich. Jednakże turyści chętnie tu przyjeżdżają lub przychodzą ze względu na stosunkowo mniejsze tłumy, a także równie ciekawe wnętrza. Obfitują one w dzieła sztuki przede wszystkim rzeźbiarskiej i wspaniałe panele kafelek azulejos.

Wstęp do klasztoru i na punkt widokowy jest biletowane, koszt to 5 euro. Jest to jeden z najlepszych punktów widokowych w Lizbonie, polecam! Więcej informacji o kościele znajdziecie tutaj.

Historia Lizbony

Lizbona jest jednym z najstarszych miast na świecie. W okresie neolitu plemiona przedceltyckie zamieszkiwały ten region, a archeolodzy twierdzą, że późniejsi Fenicjanie założyli u wybrzeża Oceanu Atlantyckiego duży port handlowy, w osłoniętym ujściu rzeki Tag. Po podbiciu przez Rzymian około roku 205 przed naszą erą Lizbona stała się jednym z najważniejszych osad na Półwyspie Iberyjskim, szczególnie gdy Juliusz Cezar został jej bezpośrednim gubernatorem w latach sześćdziesiątych pierwszego wieku przed narodzinami Chrystusa.

Po setkach lat względnej stabilizacji, w 711 roku muzułmańscy Maurowie zaatakowali południową Europę, w tym Lizbonę, szturmując dzisiejszą Cieśninę Gibraltarską. Nazwali miasto al-Usbuma, po czym osiedlili się niszcząc zabytki sakralne, co wywołało sprzeciw lokalnych, chrześcijańskich możnowładców, którzy starali się co najmniej kilkukrotnie odbić region. Za pewien sukces można uznać jedynie bohaterską kampanię Alfonsa II z Asturii, który zdołał utrzymać przejęte zabudowania przez prawie dwadzieścia lat, czyli do 808 roku. Ostatecznie katolicy odzyskali miasto w połowie XII stulecia dzięki rekonkwiście Alfonso Henriquesa zwanego Zdobywcą. Za panowania kolejnych władców Lizbona stała się bazą ekspansji morskiej Portugalii. Przyczyniło się to do rozwoju szlaków handlowych, co nastąpiło między innymi po kluczowej decyzji o przeniesieniu stolicy z Coimbry.

Lizbona rozkwitła jako bogate centrum rozległego imperium po tym, jak Vasco da Gama odkrył drogę morską do Indii. Kupcy przybywali do miasta, handlując złotem, przyprawami, jedwabiem i klejnotami. Popularność zdobyła ponadto, ekstrawagancka architektura, w tzw. stylu manuelińskim biorącym swoją nazwę głównego fundatora Manuela I Szczęśliwego, który przydomek zyskał ze względu na swoje szczęście – odkrycie niewyczerpanego źródła drogocennych przypraw. Przykładem stylu manuelińskiego są klasztor hieronimitów czy wieża Belém znajdująca się w jego pobliżu. Za zwieńczenie sukcesów można uznać dzień świętowania odkrycia Brazylii, która przypadła Portugalczykom na mocy podpisanego zaledwie kilka lat wcześniej traktatu z Tordesillas.

1 listopada 1755 roku w Lizbonie doszło do strasznego trzęsienia ziemi, które zniszczyło znaczną jej część. Sebastião José de Carvalho, znany jako markiz de Pombal wykorzystał bogactwa z Minas Gerais w Brazylii, aby odbudować dzielnicę Baixa w nowym stylu, charakteryzującym się licznymi otwartymi przestrzeniami. Półtora wieku później na zmodernizowanych ulicach świętowano ogłoszenie republiki. XX stulecie upłynęło pod znakiem reżimu António de Oliveira Salazara, a następnie zamachu stanu zwanego rewolucją goździków. Współcześnie na kanwie dziejów, rozwija się nowoczesne, pełne kontrastów kulturowych miasto.

Pokaż komentarzeUkryj komentarze.

Dodaj komentarz