Palacio Nacional da Pena to najważniejszy zabytek w Sintrze, który społeczność międzynarodowa doceniła w 1995 roku, wpisując na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Mieszkańcy Portugalii zaś, dziesięć lat później, uznali pałac za jeden z Siedmiu Cudów architektonicznych swojego kraju. Jego bajkowy, niezwykły lub wręcz kiczowaty wygląd rozpoznać można z wielu kilometrów, gdyż budynek usytuowany jest na wzgórzu nad ogromnym parkiem wokół miasta o średniowiecznym rodowodzie.

Pałac Pena w Sintrze – zwiedzanie

Pałac Pena możemy podzielić na trzy sekcje: zewnątrz (bezpłatnie), wnętrze pałacu i olśniewający, niemal dwustuhektarowy park po którym przespacerowanie się jest obowiązkowe.

Bilet łączony do Pałacu i Parku:

  • Dorośli: 14 euro
  • Uczniowie, studenci i seniorzy (powyżej 65 rż): 12,50 euro
  • Bilet rodzinny (2 dorosłych i dwójka dzieci): 49 euro

Bilet tylko do parku Pena:

  • Dorośli: 7,50 Euro
  • Uczniowie, studenci i seniorzy (powyżej 65 rż): 12,50
  • Bilet rodzinny: 26 euro

Bilety możesz zakupić w kasie lub przez internet na stronie parquesdesintra.pt. Uwaga, bilety zakupione na stronie obiektu online są tańsze!

Pałac Pena – jak się dostać?

Najpierw trzeba dotrzeć do Sintry – te wskazówki znajdziesz we wpisie poświęconym temu miastu. Tuż przy dworcu kolejowym w Sintrze, znajduje się przystanek autobusowy (przy Avenida dr. Miguel Bombarda, z prawej strony po wyjściu z przystanku kolejowego głównym wyjściem) linii 434 (Circuito da Pena) firmy ScottUrb, która objeżdża wszystkie najważniejsze zabytki w mieście. Pojedynczy bilet w 2019 roku kosztuje 3,90 euro, a bilet hop-on-hop-off, który pozwala korzystać z całej trasy dowolnie „wyskakując” z autobusu i ponownie do niego wsiadając, 6,90 euro.

Moim zdaniem warto wybrać się pieszo z dworca w Sintrze do centrum miasta (ok. 10 minut pieszo), gdzie znajdziemy pałac Narodowy, pokręcić się chwilkę po wąskich uliczkach Sintry, a dopiero później wskoczyć do autobusu. Odradzam pieszą drogę bezpośrednio w kierunku pałacu – Park Pena znajduje się na dużej wysokości, a ścieżki prowadzą w części po wąskich drogach z małą widocznością. Najlepiej wybrać się w kierunku Zamku Maurów przez park das Merendas i na szczycie skręcić w kierunku pałacu Pena. Przejście znajduje się dokładnie tutaj.

Historia Pałacu Pena

Początek historii zabudowań w Sintrze ma miejsce w dwunastym stuleciu. Wtedy prawdopodobnie istniała na szczycie współczesnego wzgórza zamkowego grota lub mała kaplica. Miało to związek z rzekomym objawieniem się w tej destynacji Matki Bożej. Narastający ruch pielgrzymów z jednoczesnymi utrudnieniami natury infrastrukturalnej (brak dużego zespołu sakralnego, gęsta roślinność, niekorzystne ukształtowanie terenu, niedostępność ścieżek i traktów) zmusił króla Manuela I do budowy klasztoru na górze na przełomie XV/XVI wieku. Erem Nossa Senhora de Pena wkrótce przekazano zakonowi hieronimitów. Obiekt doskonale funkcjonował do czasu pożaru po uderzeniu pioruna w 1743 roku. Sytuacja finansowa od tego momentu była coraz gorsza, a załamała się całkowicie dwanaście lat później podczas ogromnego trzęsienia ziemi. Na zgliszczach świątyni, a także kompleksu mieszkało kilkoro mnichów, aż do delegalizacji organizacji religijnych przez władze państwowe.

Pałac Pena był też tłem dla wielu teledysków. Tutaj Rosa Branca od Marizy.

Nowa karta historii została zapisana w 1838 roku przez męża królowej o pełnym imieniu Fernando Augusto Francisco António de Saxe – Coburgo – Gotha, który inaugurował odbudowę i renowację zniszczonego klasztoru. Rozpoczął od adaptacji kilkunastu cel zakonników na większe pomieszczenia, dziś tworzące tak zwany Stary Pałac. Pięć lat później partner Marii II zaproponował niedoświadczonemu baronowi Wilhelmowi Ludwigowi von Eschwege stanowisko głównego architekta przy budowie nowego skrzydła rezydencji. Przedstawiciel rodziny Koburgów chciał, aby górujący nad Sintrą budynek odnosił się do tradycji romantyzmu. Stworzenie surowej bryły i wykończenie zajęło robotnikom dwanaście lat, a było inspirowane Pałacem Stolzenfelds, zamkiem w Rheinstein oraz posiadłością w Babelsberg. Zespół zamieszkiwali władcy Portugalii z przerwami do 5 października 1910, kiedy to obalono monarchię, następnie wprowadzono republikę na drodze rewolucji.

Pałac Pena – architektura

O wyjątkowości Pałacu Pena świadczy wybudowanie w nurcie romantyzmu, który większość osób kojarzy z historią literatury lub malarstwa. Pod tym hasłem kryje się atrakcyjny wizualnie zlepek stylów: neoromańskiego, neogotyckiego, neorenesansowego, neobarokowego, a także rodzimego manuelińskiego. Kultura europejska nie jest jednakże jedyną stroną w architektonicznym wyglądzie posiadłości. Już sam portal wejściowy do rezydencji kryje w sobie motywy mauretańskie z północy Afryki o fantazyjnych, animalistycznych kształtach węży ze skórami wilków Starego Kontynentu. Strukturalnie Pałac Pena jest podzielony na cztery główne obszary, czyli strefę murów obronnych z dwoma bramami wjazdowymi, czy mostem zwodzonym; budynek dawnego klasztoru zwieńczony wieżą zegarową; dziedziniec przed kaplicą otoczony łukami muzułmańskiej modły; właściwy pałac o ciekawych wnętrzach, cylindrycznej baszcie. Zewnętrzna część zabytku ozdobiona jest alegorycznymi rzeźbami, nawiązującymi do biblijnych opowieści, bądź ikon religijnych oraz do bogato malowanych portugalskich płytek azulejos. Najbardziej rozpoznawalnym dziełem pozostaje prawdopodobnie portal z Trytonem – postać hybrydy, pół – ryby, pół – człowieka, wyłaniającą się ze skorupy z głową pokrytą zwiewnymi włosami, przechodzącą w pień winorośli, której gałęzie podtrzymują całość. Badacze sztuki sugerują, iż symbolizuje to kooperację między przyrodą lub alegorię kreacji świata.

Wygląd wnętrz tego pałacu zaprojektowano, aby dostosować go do wysokich potrzeb wieloletniej rezydencji rodziny królewskiej. Podczas zwiedzania turyści są w stanie zobaczyć mnóstwo pomieszczeń pełnych sztukaterii, arcydzieł malarstwa i rzeźby. Główny Hol stanowi nagromadzenie drobnych zabytków z wszelkich możliwych okresów w historii Portugalii. Pokój Jeleni to szerokie, cylindryczne w kształcie miejsce z dużą, zdobioną kolumną pośrodku. Współcześnie stanowi cel wyświetlania multimedialnych prezentacji i wystaw okazjonalnych. Pokój Saxe został zdominowany przez ekspozycję najprzedniejszej porcelany. Gabinet Królewski, dawny Pokój Kapituły został dostosowany do potrzeb biurowych władcy, a był ozdobiony płótnami przedstawiającymi nimfy, czy satyry. Z Tarasu Królowej rozciąga się niesamowity widok na formę pałacu, ogrody, park pośród wzgórz na czele z Cruz Alto. Kaplica zamkowa pozostała oryginalną częścią starego klasztoru mnichów z zakonu hieronimitów. Warto odwiedzić Komnatę Manuela II z ciekawą w formie dębową płaskorzeźbą nawiązującą do obecnie marokańskiego miasta Arzila, które było ważnym zamorskim ośrodkiem handlowym. Zainteresować winna także Palarnia, a inaczej Pokój Hinduski od wymyślnych mebli z drewna tekowego nawiązujących do estetyki Indii.

Park i ogrody Pena

Król Ferdynand prócz oczywistego skupienia się na konstrukcji bryły pałacu, postanowił zaprojektować tereny wokół rezydencji. Park Pena składa się z kilku ogrodów i form krajobrazowych rozciągających się na 85 hektarach, gdzie rodzime oraz egzotyczne gatunki roślin, pochodzące z czterech krańców świata, pojawiają się obok siebie w bujnej scenerii, uważanej przez niektórych turystów za jedno z najpiękniejszych miejsc w Portugalii lub nawet Europie. Można znaleźć tutaj rozległy system atrakcji wodnych, w tym wodospady, stawy, jeziora i fontanny, a także małe ozdobne zabytki rozrzucone po przestrzeni. Aby dotrzeć do przepastnych terenów wewnątrz, należy przejść przez bramę. Główny portal składa się z dwóch prostokątnych parterowych pawilonów. Budynki te, niegdyś zakonne furty, odzwierciedlają romantyczną inspirację władcy, który przy wsparciu barona Eschwege przekształcił je zgodnie z gustami tamtych czasów. Pierwszą atrakcją jest Ogród Królowej Amelii po prawej stronie od wejścia. Idąc w głąb, zwiedzający mogą przyjrzeć się prezentacji multimedialnej w Domie Gołębnika lub napawać się ogromnymi magnoliami wokół padoku Ujeżdżalni koni. Trafny wzrok zauważy Młyn Wodny i barierki Świątyni Kolumn, która stanowi dziś punkt widokowy na pałac. Osoby o wystarczającej sile fizycznej mogą zdobyć Cruz Alta, czy Wzgórza Świętej Katarzyny z panoramą doliny wokół Sintry. Wśród zabytków typowo florystycznych warto wymienić Ogród Kamelii, wyjątkową szklarnię zdobioną pilastrami lub kapitelami, a także Dolinę Paproci. Zachowało się kilka elementów świadczących o obecności klauzury w zamierzchłych czasach, takich jak kontemplacyjna Grota Zakonnika.

Chalet Condessa D’Edla

Chalet Condessa D’Edla został zbudowany zgodnie z estetycznym modelem alpejskich chat w drugiej połowie XIX wieku przez króla dla hrabiny Edli. Ferdynand II kilkanaście lat po śmierci Marii II poślubił śpiewaczkę operową spoza dynastycznych klanów. Mianowicie, podczas jednego ze spektaklów poczuł silną więź emocjonalną ze wzajemnością w Elizie Hensler, którą utytułował po zrękowinach powyższą godnością. Konstrukcję wzniesiono, aby zapewnić kochankom dodatkowe miejsce prywatności pośród pałacowego zgiełku. Budynek, wypełniono silną atmosferą romantycznego ducha charakterystyczną dla okresu. Wnętrza są bogate, drobiazgowo wykonane, ze sztukaterią, freskami oraz inkrustowane miedzią. Zabytek całkowicie pokrywają malowidła ścienne, podkreślone na zewnętrznej fasadzie za pomocą drzewa korkowego jako elementu dekoracyjnego w formie pnącej się roślinności.

Fot: Chiron3636, Maria Eklind, Glyn Love

Zobacz komentarzeUkryj komentarze.

Dodaj komentarz