Lizbońska katedra Najświętszej Maryi Panny, po portugalsku nazywana Sé de Lisboa, jest najstarszą świątynią na terenie stolicy Portugalii oraz spośród wszystkich kościołów archidiecezji lizbońskiej. Została wybudowana w koncepcji stylu romańskiego, jednak liczne trzęsienia ziemi, a także inne klęski żywiołowe sprawiły, że była wielokrotnie restaurowana i współcześnie uchodzi za nagromadzenie licznych wizji artystycznych późniejszych epok.

Katedra Sé w Lizbonie – zwiedzanie

Wstęp do głównego budynku katedry jest bezpłatny, płaci się tylko za zwiedzanie krużganek i skarbca. Ceny kształtują się następująco:

  • Wstęp na krużganki – 2,50 Euro
  • Wstęp do skarbca – 2,50 Euro
  • Bilet łączony na krużganki i do skarbca – 5 Euro
  • Studenci – 50% taniej
  • Dzieci poniżej 11 lat – 50% taniej

W katedrze Sé nie obowiązują zniżki z Lisboa Card.

Katedra Sé w Lizbonie – godziny otwarcia

Przez cały tydzień od 7:00 do 19:00.
Krużganki: od maja do sierpnie od 10 do 19:00, poza sezonem od 10 do 17:00, w niedzielę od 14:00.
Skarbiec: od 10:00 do 17:00, w niedzielę zamknięty.

Katedra Sé w Lizbonie – wskazówki dojazdu

W pobliżu katedry znajduje się przystanek Largo da Sé. Dotrzesz do niego tramwajami linii 12 i 28, a także autobusem linii 737. Rozkłady komunikacji miejskiej w Lizbonie polecam sprawdzać w aplikacji Moovit. Jeśli jesteś już w centrum miasta, zdecydowanie polecam spacer. Odległości między zabytkami w centrum Lizbony są niewielkie, a wejście do katedry Se w odróżnieniu od zamku św. Jerzego nie wymaga wspinania.

Historia Katedry Sé w Lizbonie

Lizbona uchodziła za kolebkę katolicyzmu na terenie Półwyspu Iberyjskiego. Przyjmuje się, że w IV wieku została siedzibą biskupstwa i prężnym ośrodkiem handlu, a także celem pielgrzymek pątników z Europy Wschodniej. Niedługo potem, Wizygoci, którzy kontrolowali ziemie u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego utracili terytoria na rzecz muzułamńskiego plemienia Maurów, którzy okupywali te regiony od VII wieku do dwunastego stulecia. Wyznawcy religii chrześcijańskiej, mimo że posiadali ograniczoną autonomię żyli pod kulturalną okupacją. Kres jarzma położył pierwszy władca Portugalii, Alfons I Zdobywca, wygrywając w bitwie pod Ourique w 1139 roku. Wspierały go wojska pochodzące z podróży Drugiej Krucjaty, pomagające następnie w skutecznym odbiciu Lizbony.

Budowa katedry Santa Maria Maior de Lisboa, na miejscu zburzonego głównego meczetu, rozpoczęła się wkrótce potem, w roku 1147. Dzieło powierzono konstruktorowi odpowiedzialnemu między innymi za wzniesienie świątyni oraz klasztoru Świętego Krzyża w Coimbrze francuskiemu myślicielowi Mestre Roberto. Duchowym przewodnikiem konstrukcji został skryba wspomnianej wyprawy Gilbert z Hastings, który został mianowany biskupem tego miejsca. Inwestycja trwała blisko 150 lat oraz zakończyła się otwarciem kościoła w stylu późnoromańskim. Kolejne elementy były dobudowywane sukcesywnie. W XIII wieku krużganek ukończył król Dionizy I, a następni możnowładcy kolejne kaplice, katakumby czy panteon. Przełom XVII/XVIII stulecia naznaczyły liczne trzęsienia ziemi i renowacje wnętrza w duchu barokowym. Ostateczny kształt bryły świątyni powstał w pobliżu 1910 roku, kiedy trwała gruntowna rekonstrukcja.

Katedra Sé w Lizbonie – Architektura

Świątynia Najświętszej Maryi Panny jest wzniesiona na planie krzyża łacińskiego z trzema nawami. Główna fasada kościoła do złudzenia może przypominać wiekową katedrę w Coimbrze, głównie ze względu na tego samego architekta. Zgodnie z założeniami stylu romańskiego podczas epoki rekonkwisty w Europie, budowla ma charakter ściśle obronny z grubymi murami, niewielkimi okiennicami i dwiema wieżami. Długość katedry wynosi 90 metrów, szerokość 40 metrów, a wysokość w najwyższym punkcie 12 metrów. Wnętrze wydaje się być bardzo ciemne z wyjątkiem obszaru prezbiterium, które jest oświetlone reflektorami. Po lewej stronie wejścia otwiera się przed turystami baptysterium ozdobione niebiesko-białymi obrazami i kafelkami azulejos opowiadającymi epizody z życia świętego Antoniego z Padwy. W pobliżu głównej fasady, znajduje się portal kaplicy świętego Bartłomieja, zbudowanej około 1324 jako prywatna kaplica kupca lizbońskiego Bartolomeu Joanesa. W nawie północnej odnajdzie się garderobę Patriarchy, a także obrazy z epoki baroku oraz renesansu. Prawa nawa skrywa zakrystię z marmurowymi inkrustacjami, drewnianą skrzynię António Vaz de Castro. Na północnym ramieniu transeptu znajduje się wejście do Kaplicy Najświętszego Sakramentu, zdobionej w epoce baroku. Każda z kilkunastu rozsianych po kompleksie sakralnym kaplic zawiera relikwiarze i skarby zgromadzone przez stulecia, a także jest skryta za pieczołowicie wykonanymi bramami z drewna, bądź brązu.

Zobacz komentarzeUkryj komentarze.

Dodaj komentarz